{"id":300,"date":"2026-02-03T12:34:40","date_gmt":"2026-02-03T12:34:40","guid":{"rendered":"https:\/\/paradoxos.nl\/?page_id=300"},"modified":"2026-03-12T15:21:24","modified_gmt":"2026-03-12T15:21:24","slug":"jongeren","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/paradoxos.nl\/index.php\/jongeren\/","title":{"rendered":"Jongeren"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
<\/div>\n\n\n

Jongeren<\/h2>\n\n\n
\n

Soms voelt het alsof je hoofd nooit uitstaat.
Je denkt veel. Je analyseert situaties, gesprekken, verwachtingen.
Je ziet nuances die anderen misschien niet opmerken.
Dat kan helpend zijn, maar ook vermoeiend.<\/p>\n\n\n\n

Misschien merk je dat het op school niet meer vanzelf gaat.
Dat motivatie verdwijnt, of dat perfectionisme juist alles blokkeert.
Misschien voel je je anders dan anderen, zonder precies te weten waarom.<\/p>\n\n\n\n

Bij Paradoxos bied ik individuele coaching en begeleiding aan jongeren bij wie hoogbegaafdheid (of het vermoeden daarvan) een rol kan spelen in hoe zij denken en ervaren.<\/p>\n\n\n\n

Tegelijk werk ik niet vanuit het idee dat een label alles verklaart.
Hoogbegaafdheid kan helpend zijn als perspectief, maar jij bent altijd m\u00e9\u00e9r dan dat. We kijken samen wat in jouw situatie betekenisvol is, met of zonder etiket.<\/p>\n\n\n\n

Een IQ-test is daarvoor niet noodzakelijk. Herkenning en een klik zijn voor mij belangrijker dan een getal (of welke andere diagnose dan ook).<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n

Waarom Paradoxos?<\/p>\n\n\n\n

Deze praktijk is niet zomaar ontstaan. Zelf ben ik op de middelbare school volledig vastgelopen, zonder op dat moment echt te snappen waarom.<\/p>\n\n\n\n

Ik voelde me somber, leek de wereld om me heen niet meer goed te begrijpen (of voor mijn gevoel juist te goed, maar anderen leken het niet op dezelfde manier te begrijpen) en ik snapte niet echt waar ik het allemaal nog voor deed.<\/p>\n\n\n\n

Na een hele zoektocht en vele therapie\u00ebn later bleken veel van mijn problemen met mijn hoogbegaafdheid te maken te hebben. Ik ervoer alles veel intenser, waardoor ik gevoeliger was voor trauma’s. School ging te langzaam, waardoor ik aan mezelf ging twijfelen of ik het wel op de juiste manier aanpakte (hoe kan ik iets waar we al een hele periode mee bezig zijn ook verwerken in \u00e9\u00e9n dag? mis ik dan niet iets?). Dat constante gevoel van eenzaamheid kwam door het gebrek aan diepe gesprekken, terwijl ik toch zoveel vrienden om me heen had.<\/p>\n\n\n\n

Daarom heb ik er, jaren later, uiteindelijk voor gekozen om vanuit deze ervaringen Paradoxos te starten. Ik heb tijdens mijn therapie\u00ebn vaak ervaringsdeskundigheid gemist.
Ik wilde iemand spreken die op dezelfde manier dacht en niet iemand die vanuit een boekje stappenplannen opvolgde (hiermee wil ik niet zeggen dat alle therapeuten\/psychologen dit doen). Ik wilde niet na elke therapiesessie rondlopen met het gevoel dat niemand me begreep, zelfs niet diegene die er zo hard voor geleerd had.
<\/p>\n\n\n\n

Die gevoelens hoop ik te kunnen voorkomen in mijn eigen praktijk. Natuurlijk zal er wel eens sprake zijn van onbegrip, maar ik hoop ook dat we daar dan samen uit kunnen komen.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n

Wanneer kan coaching helpend zijn?<\/p>\n\n\n\n

Coaching kan passend zijn wanneer:<\/p>\n\n\n\n